Eksilen Harfin Şarkısı

parmaklarımda aronya mürekkebi

kolumda kamış sepet- bağışıklık topluyorum

eve yaklaşıyorum ki

yine o pes kadın sesi Lea’nın radyosunda

her akşam şarkısından bir ünlü harf eksiltiyor

korkuyorum- kasıma solgun ve

sarı yalnızlığıyla susacak

kuşlar göğü güneyin ellerine teslim edince

yazı kaldırdım dolabın üst rafına

tuzdan katılaşmış sandaletleri

kum tutmuş havluları yıkadım

yıkadım yukon brandayı sırtında yağmuruyla

ağaçların belini saran kayışların arasında

çizgili takımıyla hamak son kez sallanıyordu

söktüm iki gövdeye asılı

yarım kalmış kahkahayı

yerleştirdim anıların üst rafına

bu döşeme tahtaları her sabah

soğuk dillerini ayaklarıma sürtüyor

ahşap fincanda kısa ömürlü buhar ormanı

avuçlarımı çatısında ısıtıp

uzatıyorum ruhuma

sen sarışın sevgilim iki gözüm eylül

yavaş tart n’olur bizi

bir tutam ışık bırak

elma kasasında kışa duran şu bombus arısına

bahçede burnu seğiren yavruş kirpiye

toprağına malç serili üveze bakan pencerenin

hâlâ aralık tuttuğum sevdalı kanadına

yavaş tart n’olur bizi

bir tutam ışık bırak

/ yüRekTen

ph. r.t.