El Yordamı

Güneş tutulmasında ,

El yordamı ile ile bulmuşken sevgiyi ,

Akıl harcı mı ; bırakmak şimdi ellerini .

Bakma sen direttiğime

Bildiğin gibi değil ;

Yenilgiyi hazmedemiyorum ...

Ar damarımda ağır bir baskı ,

Aklım , dimağım yanıyor .

Katlanıyorum ,

Oysa tatlıdır canım...

Yetmezmiş gibi ,

Bir de şah damarıma yükleniyorsun ,

İnsafında mı yok ;

Kalbim ağrıyor ,

At koşturuyor damarımda kanım .

Tenime teğet geçip ,

Ruhumu sarmalıyorsun ki ;

Işte o zaman

Tehlike çanlari çalıyor .

Yakomozlardan fener ,

Martı çığlığından ninni ,

Kırpılmış dolunaylardan masallar bırakıp kapıma ,

Gidiyorsun ...

Hayır ;

Aslında ben gidiyorum...

Düşüncelerimde haya kalmadı ,

Başımı düşürüp omzuna ,

Son yudumunu ben alıyorum ki şarabin ,

sarhoşlugun ben olayım...

Evet evet ;

Ben gidiyorum .

Bilinmez bir yol tutup , pusulasız

El yordamı ile güneş tutulmasında ,

Ne kadar alacağım varsa sevdadan ,

Bırakmadan ellerini

Almaya gidiyorum .

Ardımdan geliyor musun ?...