Ela Gözlerindeki Türküyü Dinledim

Yokluğundan çıkmak için

Tutunduğum çıkrık ipi

Ölümden daha uzun

Bir yudum beklemek

Cehennemin okyanusundan daha derin

Gönül kuyumda ki zanaatkar resminde yaşlandı

Acılarımı onarmaya mecali yok

Geliş fısıltının nabzı da atmıyor

Umudum

Koca karıların dilindeki kuşların uçmasına kaldı

Zamanın kırık kanadıyla

Masalın mavisine yazdı

İçime gökten üç şey düşürdü ama

Elma, kiraz veya turfanda can eriği değil

Üçü de sen

Birincisini

Şafak vakti kundağını çözüp

Karanlık kıt'amın en doğusundaki cami avlusuna

Ela güneş ışıkları serpildi oradan yeryüzüme

İkincisini

Denizin yırtığından dışarı çıkan toprağa

Yeşerdi ela renkli kır çiçekleri

Dokundu nektarına arılarım

Bal taştı tuzlu suya

Şeker komasına girdi ummanlar

Üçüncüsünü

Vazoya sığan gül ovalarıma

Sevincimi iklimlere kırk ikindi yaptım

Ela gözlerindeki türküyü dinledim

Yüzündeki kırmızı çığlığa dudaklarımla dokundum

İncitmeden

Bir taşralı öpücüğüyle erdim muradıma

Hadi sizde beklemeyin

Şiir okuyan gözlerinizi

Masalın nemli mendiliyle silin

Çıkın kerevetime