Ela Gözlü Eylülüm

Kız tavlasında

Ayların zarını

Avucunda sallayan gençliğime

İlk gelen Eylül

Telvesi vuslata yaprak döken

Fallarda ince uzun yol olan Eylül

Halsiz gidişinin açlığına

İlk lokmam katran Eylül

Senin hüznünü denizlere kattığımı

Hangi nehrin kulağına söylesem

Akmalarını durduran Eylül

Rüzgarlı mısralar

Fırtınalı heceler

Gözümden kafiye damlatan

Şiirlerimi ağlatan Eylül

Kış gelmeden özlemi hücuma kalkan

Yeşili sarartan

Turuncuyu kızartan

Uzun yıllara şaraplık üzüm

Bana şerbeti hüzün olan Eylül

İçimdeki dört mevsimi

Ablukaya alan

Kapılarımın hepsi hasret uçurumuna açılan Eylül

En son attığım adım

İçine düştüm çıkamadım

Katran olsan da

İlk ve son lezzetim damak tadım

Sonbaharımın habercisi

Sevdim diye solan gülüm

Ela gözlü Eylülüm