Ela Gözlüm

Sebepsiz gördüğüm yarınlarımın tek umudu sendin

Yıllara verdiğim fütursuz iç çekişlerde özlemini özledim

Gecemi aydınlatan yıldızlar gibiydin,gün doğunca çekip gittin

Hiçbirşeyi değilde,içime girip,kalbimi okuyan gözlerini özledim

Sahilde hayat kadehini sensiz gecenin ışığında yudumlarken

Yüreğimin yangın yeri odalarında sebepsiz kayboluşlar yaşadım

Köhne biçareliklerde yoluna sürülmüş bir köpek gibi koşarken

İçten içe bedenime sahip olan sevginin,mesnetsiz ızdırabını taşıdım

Zöhre güzelliklerle binbir yolu aşıp geldiğinde gecelerime

Sensiz haykırışlardan süzülen sevda tomurcuklarında kayboldum

Ela gözlerinde mangal tanesi yüreğimi parçalarken ellerinle

Sevgi denen taarruzlarının altında bir savaşçı misali doğruldum

Yokluğunda gözlerimin kanlı hıçkırıkları gelirse birgün aklına

Yorumsuz temennilerde sadece ince bir edayla gül geç nolur

Eğer,kaderin eteklerinden dökülen bir cilve gibi olurda çıkarsan yoluma

Sessizce ellerini rüzgarın engin kırıntılarına karşı savur,arkanı dön

.

.

.

Ve git,olur mu

02.11.2008

Saygılarımla...