Elifi Solmuş Güllerim

Elifi solmuş güllerim ömür geri gelmez

Bağlara gazel düşmüş yar hasretliğinde

Susların yamacında

Kardelenler boyun bükerken

Ruhumdaki sevda harcına

Hüznün damga vurur

Yazgılar asıyorum terkedilmiş sol acılarıma

Çığlıklar sabrımı tüketir

Yaşlar kurur tende

Dikenli bahçelerde ten kokunla dolaşırken

Ört kanayan yanımı

Sevdalılar görmesin

Kıblesiz kabuslar saf tutmuş

Susmuyor ızdıraplar

Zebaniler cirit atıyor cehenneminin ateşinde

Kinler birikir heybemde

Cinnet geçirirken nefesim

Sevdanın kabir azabında zindan sensizliğin