Elimi Bırakmayın

Her yer karardı tek bir sözünüzle.

Oysa yeni yeni yeşertmeye başlamıştım umutlarımı,

Yeni yeni sıyrılıyordum melankoli halimden.

Yine kendim olmaya başlıyordum.

Ama siz ne yaptınız!

Tek tek söndürdünüz tüm ışıklarımı.

Aydınlığa giden yolda,

Yine siyahta bıraktınız beni.

Her unutmaya çalıştığımda,

Yine yine önüme getirdiniz,

Hafızama kazıdınız.

Bir gün elimden tutar gibi yaptınız,

Sonra yine bıraktınız elimi.

Artık konuşmayın,

Susun sadece...

Ben çok mu huzurluyum sanki?

Ben çok mu mutluyum?

Bütün yük üzerimdeyken

N'olur konuşmayın artık!

Yalnızca elimden tutun,

Sakın bırakmayın bir daha!!!