Elizabeth

ben yaralı gibi süründümde durdum ya

sensizliğin dağlarında

o ağlamalar sana değildi

en ağır kimsesizlik bendediydi ya

sen kim olsan

beni acıtırdın işte

en sustuğum

en düşünemediğim

en uyutmayan yanımdın...

sana hiç geçti demedim ben

defalarca acıttım canımı sen yokken bile

seninki kadar...

başka nefesler yaramı üflediğinde

acım azaldımı diye düşünmedim hiç

sendelerdim yoksa iyice

vazgeçsem seni sevmekten...

dudaklarımdaki herhangi bir sıcaklık

seni unutturmaya yetmezki

gözlerime oturmuş o acıyı kaldıramazki..

ve işte karar verdim sayende

benim aşk ülkemde

demorasiye yer yok

kraliçe benim...

ben hükmederim artık aşıklarıma,

ve ben can yakarım

her aklıma gelip canımı acıttığında...