Ellerim

Sesler gelince titreyen ellerimden

Hoyrat rüzgarlar esmeye başlamıştı çoktan

Çığlıkların arasından seçemedim yalnızlığımı

Dalgınlığım diğer yalnızlıklara kaydı birden

Çocuk sesi geliyordu gözlerimden

Kanmışlığımın fırtınaları çoktan esmişti

Yaralanmışlığımın acısından sezemedim seslerini

Acılarım diğer acılara ağıt oldu

Gölgelerim yok olmuşların kucağına geçmişti

Mendil satıyordu yüreğim avluda

Boynu büküktü yüreğimin

Alıcısı çoğalmıştı, çoğalacaktı da

Yine de akan damlaları dindirememişti

Sahibi hiç olmamıştı titreyen ellerimin

Acı bir doğum sancısı sarmıştı

Ağlamaya başlamıştı sancılar

Doğmasın diye haykırır gibiydi çığlıklar

O bile ümitsizdi doğmasından gözlerimin

Doğumu ne sancılı olmuştur şu ellerimin.