Elveda

ben yazmaktan üzülmüş

kalemi körelmiş şair bozuntusu

sen de vefasız yar

gel diyecek olan

kimsesiz mekanların bekleneni

köhnemiş satırlarımda toz konduramadığım

bazen de diriltip diriltip öldürdüğüm

ama hiç vazgeçemediğim

isteri bir refleksle, hayallere baştacı ettiğim

o üç şeyden hepsini hep sen seçtiğim

yürüyerek, koşarak, hep düşerek ulaşamadığım...

işte bu şiirde son şiirim

ben yazamıyorum artık

beni yazıyorlar, yazsınlar

bir şarkıya nota olur

bir televizyon dizisine misafir oyuncu

eski tadında bir Türk Filmini çekseler de izlesem hatta

ama ben yazamıyorum artık

işte bu şiir de son şiirim "Elveda"