Elveda

Şehrin üzerine saldılar kara çarşaf kederi

Ses, bocalanıyordu sessiz adaletin dizleri dibinde

Zülüfleri gözlerinde bir çaresizlik belirdi

Ufkun asil mabetlerinden içeri

Kimse konuşmadı susan adaletin camgöbeğinde

Korkunç rüyaların öte yanından

Dertlerin hüzün yağmurundan kopardılar

Küçücük kız çocuğunu

Ölüm yağmalandı üzerine

Bir taraftan yağlı urgan

Bulut bulut indi gökten

Efsane yazdı namına kalem, kâğıt

Safran sarısı çölden.

Çığlığının tizinde acı bir gözyaşı

Öyle bir azaba daldı ki alnı

Tek hece soysuz dört şahit iniltisi.

Ensemde duruyor o kahpe kurşunun

Hain, ardım sıra direnişi

Koca bir şehre saldılar zifiri üzüm şırası gözlerini

Kanla boyadılar henüz örtülememiş beden

Sevda'yı büyüttükleri sokağı

Gam doldu sahili olmayan Üsküp yağmurlarına

Limansız savaş gemileri yanaştı

Tutuklu kalmış özgür yüreklere

Bir nezaretin tahta tezgâhında asılı duruyor

Damlamaya son kalmış halsiz bakışları

Yarsız kalmış dev bir mecnunu gerdiler çarmıha

Her duaya bir haç geçirdiler

Dallanıp budaklanan yaralara

Zarifçe sözlerini değdirdiler

O hiç doğmamış körpe gülleri

Falakaya yatırıp âleme ibret ettiler

Bahara kayıyordu güz fısıltı halinde

Can çekişirken yağmur, güneşin eteklerinde

Bir katliam vurdu Türklüğün alnından

Hak hukuk diyen karaçalı dibinde yılan

Kapandı kapıların ardında namus

İffet kaldı namerdin koynunda

Öyle cansız öyle suçsuz

İtilip kakıldı masum

Şaha kalktı kaymakam

Ruhları önünde indi yalan huzura

Harekât başlatıldı gece beklenirken

Aşkı ayaktan başladılar kurutmaya

Bir emir ki soludu havayı

Muallimin gözleri önünde serdiler yere

Kitab-ı mukaddes saydığı anayı

Yığınla kuzu kondu toprağa

Tertemiz, seçilmiş bir otlak bulundu

Kaymakama ot, kuzuya koç sunuldu

Hâlâ kuruyordu ayakları aşkın

Panzehirsiz bir yaraya matem tutuştu

Cenneti açtılar mazlumların emrine

Bir babanın feryadına

Ateşi yüce o cehennem koştu

Lav aktı dudaklarından dört sefil şahidin

Elleri çıra oldu alevlerin koyun sokumunda

Kulaklarına girdi volkanlar

Patladı, bir kez daha patladı

O, doğruyu yalan sayan kulaklar

Teraziyi kırdı günahsızlara çektirilen günahlar

Muallimin şarap çanağı gözleri taştı

Aşkları ayaktan başlamıştı kurumaya

Tek kelime çıktı tabutlarından

?Cennet yeter aşka kavuşmağa?

Süte irin bulaştırdı halk

Öksüz bebelere bırakıldı geleceğe dair

Varsa doğru kalmış savunulası hak

İşkenceyle aldılar canını muallimin

İri şehir, döktü süt küpünü eşkıyanın tabanına

Kurudu ayakları aşkın

Ve zarifçe astılar küçük kız çocuğunun,

Zarif boynunu yağlı urgana.