Elveda, Çekip Gidiyorum...

Güneş doğduğunda, ayın geceden sıyrıldığı gibi,
Çekip gideceğim gecenden,
Dönmeyeceğim bir daha matemli iklimine...
Görmeyeceğim beni yerle bir eden o yeşil gözlerini...

Aranmayacağım kayıplarda, bulunamayacağım umutsuzluklarda...
Yorumsuzca, suskunca, tartışmasızca...
Sevdalara hüzün, sevgilere sızlayan bir kalp kırığı çekeceğim...
Derinden derinliklere sürükleyen,
Çepeçevre beni sararak mahveden bu azabı körüklettirmeyeceğim...


O bahçemde şafağın acımasız ışığına çalan rengarenk çiçeklerle,
Bir bahçıvanın merhametini şefkatini üzerine büyülediği...
Ama bir o kadar da beni hüzne boğan boynu bükükçe kalan, solup dökülen...
Kahrolasıca tabiatın kanunu değiştirip, isyan edercesine...

İşte öyle;
İmkansızlıklar yolunda düzlüğe çıkamadan yokolup giden,
Solup dökülen, sararmış yaprakların sezdirdiği sızıyla...
Elveda diyeceğim sana!... Sana ve Sensizliğe...


Tarih; 25.08.2009

27 Ağustos 2009 21 şiiri var.
Yorumlar (3)
  • 15 yıl önce

    gayet derjn bir şiir okurken alıp götürüo insanı uzaklara!...😊 coqq guseL olmuss.. yüreğine sağlık 👍👍👍👍👍 tebrjkLer!...

  • 15 yıl önce

    Şiirinizi çok beğendim.Yüreğinize sağlık.Tebrikler👍👍👍👍👍

  • 15 yıl önce

    yüreğinize sağlık çok güzeldi harika tebrik edrim duygularınız daim olsun 👍👍👍