Elvedanın Son Günlüğü

Günlük Boyu...

Akıl baki yalnızlıklarda bir zille mahkumu hayat,

Karmaşık düzensizlikte yıldan yıla eriyen bir mumun zerreciği

Seni arar, olmamandan ötürü yılar..

Umduğundan da uzun süren saatler boyu

Durmaksızın arar o günü

Eline aldığında kalemi,

Başladığı elvedaları yazmaktadır bir bir

Bu gün, elvedanın son günü olacağına göre

Anlatmalı seni; elvedanı...

1.Gün

Gün her ışıdığında başlayan yalnızlıkta

Günlüğümün her sayfasını sana ayıracağım

Yokluğunda çektiğim tüm acıları anlayasın diye yazıma,

Sevdiceğim diye başlamaktansa

Gözyaşımla beslenen o günleri anımsatacağım

Belki bir nebze de olsa kalbini etkilemek, kalbine dokunmak için...

2.Gün

O günler, yani sensizlikle örülü o günler

Hayatın ne kadar yavan olduğunu öğretti bana

Yani kuru bir çiçek gibi kurudu gitti benliğim

Halbuki ufak bir tebessümünle bile yinelenecek iken

Hoşçakallarınla boğuşmaktansa, merhabalarınla olsaydım eğer

Şimdiki halimden bin kat yukarıda olur idim.

3.Gün

Bile bile unutmakta olduğum senli baharları

Bu gün tekrar hatırlamak niyetindeyim

Niyetim seni rahatsız etmek değil,

Sadece kendime iyi gelecek yolları dilemekteyim

Ama yine de huzursuz olacaksa yüreğin

Konuşmam, sadece yazarım; sevgilim...

4.Gün

Neredeyse haftaya varacak yokluğun

Öyle bile olsa, ilk günkü kadar hala umutlu olduğumu bilmeni isterim.

Kabahat sen giderken "Dur" diyemediğim dilimde sevdiğim..

Belki ufak bir yakarışımla geri dönecekti yüreğin

O da bensiz yapamayacağını anlayacak, onun da içi cız etmeyecekti belki

Ama elvedanın dördüncü gününde bile bunları söyleyebiliyorsa dilim

Seni çok seven sevgilin, diye bitirmeyecektir sözünü.

Dilimi, zira yüreğimi tanıyorum

Bunca gün içinde tuttuğu sitemini de yazacaktır günlüğe...

5.Gün

(1)

Gitmekle ne iyi yaptın sevgilim

Senin beklediğin, geri dön demelerimi unutuyorum bugün

Kızgınlığımı bir bir yüzüne söyleyemesem de

Senin anladığın kadarını bahşedeceğim ruhuna bugün.

Keşke dilim konuşmasaydı da, her sitemimi sadece burada öğrenebilseydin

(2)

Olmayışından vazgeçtim bu gün

Aşkın sorumluluğunu hiçbir zaman alamayacağının da bilincinde idim sevgilim

Sert bir mizaç tutturabilseydim eğer karşında

Yalvaran sen olur,

Ve terk etmeyen, belki de terk edilen yine sen olur idin

Bu gün..

6.Gün

Söyleyecek söz kalmadı

Her şey tüm açıklığıyla yollandı sezgilerine

Haftasında yokluğun, bitince yazım

Eline ulaşacak günlüğe bir bir dökersin gözyaşlarını

Sitemleri üzerine alınmazsın belki

Belki de (benim tarafımdan) ne kadar sevildiğini anlar, böbürlenirsin..

Sona Yaklaşır İken..

Şunu da unutma sevdiğim,

Her günün farklı ruh haline saklı olduğunu

Aslında yazılan her şeyin sen olsan da olmasan da düşünüldüğünü,

Yine de her şeye rağmen kalbimin ılık nefesinle var olacağını

Ve en önemlisi de, hala sen diye tutturan günlüğüme yedinci gün hediyesi olmanı,

"Elveda" değil de, "Merhaba" demeni ne kadar istediğimi unutma..(sevdiceğim..)

7.Gün

Son... Elveda'sız tüm Merhaba'lara...