Emekli Şiiri

EMEKLİ ŞİİRİ

Güneşle beraber, ben uyandım.

Yıldızları, gecelerden ben kovaladım.

Geceyi gündüze, ben pay eyledim

Şimdi bana neden erken ölmüyorsun diyorlar,

Yedi haramiler ölmeden, ben ölmeyeceğim.

Ey ,emekli yoldaşım.

Yıldızlardan önce doğardım ben.

Bir elimde nasır vardı, bir elimde kan.

Bu canı sizler için eyledim kurban.

Şimdi çöplerde besleniyorum biliyor musun ?

Ey emekli kardeşim.

Fabrikalarda üç vardiya ben vardım.

İş kazalarındaki kurbanlık koç, bendim.

Aç kaldım, yorgun düştüm, ama umutsuz olmadım.

Şimdi, fakir, fukaraya çıktı adımız biliyor musun?

Bıraksalar, gök yüzüne çıkacağım.

Güneşin ensesinden tutacağım.

Emekli ölmesin, güneş solmasın diyeceğim.

İnsan gibi onurlu bir yaşam olsun diyeceğim.

Kimse, ölümümü beklemesin

Çünkü ben hesap sormadan ölmeyeceğim

Alnımdaki yıldızlarla sahaya ineceğim

Yolcudan da, yolsuzdan da, hesap soracağım

Alnımdaki yıldızlarla beraber toprağa gireceğim.

Biliyor musun, emekli yoldaşım.