Emile

yüreğini kılıç yaptın emile saplandım gecenin derinliğine bak huzur içinde yatılan ölümler biçmiştim kendime ameliyatsız girdim şimdi kabre

yoğun zamanlardan geçiyoruz bulutlar geçiyor asfaltı bozuk yollardan yalın ayak yürüyorum sana doğru ilk defa usanmadan giriyorum senli şehre

bu iklime alışık değilim yüreğim kabuk döküyor aşktan bak ıslaklığımı deniz yapmıştım kendime yüzmeyi unutmuş olarak düşüyorum şimdi sahile

üzerimdeki tüm yükleri attım ellerim boş gözlerimde kederden dönme umutlar hiçbir şeysiz yağıyorum yürek çatına rüzgâr bütün üşümüşlüğümü vuruyor yüzüme

ben sarmaşıklı aşkları istemiyorum kökü zayıf olur sarmaşıkların yürek evinde tek kişilik bir salıncak tokmaksız al beni içeriye

ne olur emile karardı gözlerim üşüdü kapıda sensiz zamanlar kurudu ellerim ateşinden bak soğutma sımsıcak hayallerimi güzelliği tazeliğinde

bu duvarlar görünmez olur biz istersek sevince ille de bir isa gerekmez mucizeyi körlere bırakıp aşksızlığı çarmıha gerince

yüreğime batan kılıcın hâlâ sen kokuyor hâlâ taze elimde fikrimden karma bir süpürge toz kondurmuyorum sevdamın üstüne

bakır rengi saçlarım emile düşüyor yüreğinin üstüne tarçın kokusu siniyor yalnızlığının üstüne ısınıyor ruhumuz sarınca telgrafsız telleri tenine

anlaşmanın dili yoktur emile tokmaksız geçilir yürekten yüreğe bir kere sevince bir kere sevince

25 Nisan 2012 ŞuLeCan

bu iklime alışık değilim emile! yüreğim kabuk döküyor aşktan bak! ıslaklığımı deniz yapmıştım kendime yüzmeyi unutmuş olarak düşüyorum şimdi sahile

👍👍

güzeldi sesleniş, anlatım sade ve akıcı. kutlarım değerli şairem.

anlaşmanın dili yoktur emile! tokmaksız geçilir yürekten yüreğe bir kere sevince, bir kere sevince...👍

Güzel bir şir kutlarım Şule içtenlikle...