En Çok Seninle Konuşmayi Özledim,bir Otobüs Yolculuğunda
En çok,seninle konuşmayı özledim
Bir otobüs yolculuğun'da
Anne,derdin
Ne çok ışık yanıyor,bu şehirde......
Her karanlık,bir alaca akşam'ı örtüyor
Yollarımız,niye ayrı.....
Susardım
Ve sana,pencereden hayatını gösterirdim
Özlüyorum,ilk aşk,neden yakıyor......
Git,derdim
Bir kez gidebilirsen,kolay,dönersin
Başka şehirler ,yabancım.....
Sen içindeki ışığa bak,derdim
Asıl olan sensin, yaşam ardında duruyor
Ben ise, hep buradayım
Bir otobüs bileti'ni,cebime koyup
Birde yalnızlığımı almadan, yola çıkmam
Sen,yüreğim kadar yakınsın oğlum
Hatta,yüreğimsin
En çok,seninle konuşmayı özledim
Bir,otobüs yolculuğun'da
Ellerim kadar gereksin bana
Gözlerim kadar gerçeksin
Hangi şehirde,uyansam
Biliyorum,uzaklığını
Hangi şehri terk etsem
Tek kendimi,terk edemedim
İçine sarıl deyişim,bu yüzden
Özlemin yüreğimin,bir köşesinde,gerisi yangındır,oğlum....
09.Mayıs.2008