En-el Güneş

Keşke diyorum,

Keşke...

Ben hidrojen,

Sen oksijen olsaydık.

Biz kavuştuğumuz zaman

Yanar, su olurduk.

Yazık ki...

Sen güneş,

Ben dünya gibiyiz.

Vuslatımızda

Dünya sende eriyip yok olacaktır.

İmkansız görünen

İşte bu 'yazık ki'dir.

Ondan mıydı sessizce gidişin?

Ondan mıydı?..

Ondan mıydı

Kalıcı oluşu bende kışın?

Bilmiyor musun?

Ben senin yörüngendeyim.

Senden uzaklaşırken de

Sana dönüyorum.

Yoktur benim kaçış yolum.

Hasretinle

Vuslatından beter sönüyorum.

Şimdi güneşim yok...

Bir serseri dünyayım uzay denilen yerde.

Ya bana yörüngemi ver,

Ya da bir beş dakika.

En-el güneş diyeyim.

Sonra...

Sonra...

Öldürülürsem, öldürüleyim.

Kenan Aydın