En Sonunda Haykırdım

Bu akşam kadehlere açıp bizi döktüler

Dokunmadım oysaki yudumlardım her meyi

Aşk çivili gözümden gözlerini söktüler

İstemezdim bağından hasret gülü dermeyi.

Hüznünü yudumladım sızı damlatan neyin

Ben sustum arkadaşlar derdimi sizler deyin.

Deyin ki; meftun oldu bir gözleri ceylana

Onun ile kalkıyor hayaliyle yatıyor

Düşleri paramparça savruluyor her yana

Sol yanındaki saat sevda için atıyor.

Sırlarını saklıyor onunla arasına

Derdine katlanıyor tuz basıp yarasına.

Deyin ki; gözyaşını avucunda saklıyor

Görmesin diye kimse bu perişan halini

Tutukluyor her zaman dilini yasaklıyor

Anlatmasın kimseye onun nur cemalini.

Sığınmış mısralara yazmak için yazıyor

Harflerini bilemiş mezarını kazıyor.

Deyin ki; dolaşıyor ıssız kalan sokakta

Suskunluğu içiyor yarısında gecenin

Dizleri bükülüyor bir köşede şafakta

İlmeğini çözüyor masum bir bilmecenin.

Altında eziliyor yaşadığı günahın

Farkında bile değil gülümseyen sabahın.

Sakladığı sevdayı sarıp sigarasına

Yapayalnız caddede çekiyor derin derin

Dumanını üflüyor sevda kumbarasına

Sürünürken yerlerde içi sızlıyor yerin.

Çilesini döküyor ıssız kalan sahilde

Gülüşünü arıyor dolaştığı her ilde.

Hayır, vazgeçtim dostlar susun sakın demeyin!

Tabuları sesimle bir anda kıracağım

Ömrüm geceye düştü güneş yakın demeyin

Sırlarımı dökerek artık haykıracağım.

Olsa da olmasa da bu işin artık sonu

Duyun beni ey millet! Seviyorum ben onu!