En Uzun Gündü Geyşa

İki kişi sevinçli,

coşkulu durumda da iki kişi

buna binaen her türlü yaşanmışlık

anlamaya çalış,

buluşmaya devam güneşli havalarda

en uzun gündü,

bebeğini dolaşmaya çıkarmıştı aileler,

eller korkakça birbirine değiyor,

ama giderek alışmak sebebine,

gündelik sorunlara karşı gitmek hissi,

ışıksız ortamlarda böylesi daha iyi,

utangaçlık yayılıyor kokumuzdan

tabi ki kırılmış bir anda kaçmalarımız,

sonunda ürkeklikten kurtulduk,

çeşitli sorunların baş tacı edildiği,

bu dönemde yaşamak değil ayrıcalık,

daha bilinçli

farkında olarak belki,

ölümle başlangıca hep birlikte ,

eleştiriler her gün,

bir çember etrafında toplanmış

dışlanıyor ötekiler,

meğer o günler geçmemiş

boşuna telaş değilmiş bu,

ayışığı

sevgisizlik yatağı,

pasajlarda demlenir ustalar,

kabahatleri düşünmeden,

oradan buradan hepsi istiyor,

görünümü,

izlenimleri

teyakkuz halinde olmanın esintisi,

içeriden fazlasıyla umursamazlık çıkınca,

bir kuşkuda sürekli,

bu da yokluk gibi aynı

zulümdeki ortak görüş birliğine varılıp da

sınırsız tenefüsler istemek ,

oluk oluk kanda değişim

bazıları tarafından,

soluksuz bir zelzele yaşıyorcasına,

aşk bir ecnebi duasında,

kimliksiz bir insanı sınıflandırma biçimin,

bu ve benzeri küçük hesaplar kemiriyor içini,

devam ederken düzenli,

ben de bunun neresindeyim acaba,

üzüntümü taşıyorum bedenimde,

tebriklerim sahiden ikilikler üzerine..