Enkaz

Enkazın altında kalmış bir çocuk gibi

çaresiz kalmış yüreğim

Çiseleyen yağmurla beraber

çabuk indi karanlık bu gece

yaralarımı görmeye Ay ışığı bile yetmiyor

Kulaklarım isyan eden İnsanların küfrüyle dolu

Sıkıldım artık

Ben kaçıyorum

Bütün Şehir ayaklamadan

sessizce ayrılıyorum sevimsiz yüreğinden

Yalan bir Sevda nefesi almışım

öylesine içine dalmışımki

siyah çerçevelere koymuşum seni

göz ucumda

zırhlı, siperli bir odada

Nefretimi kusayım sana

çünkü,

bende boğuluyorum artık böyle Kaçışlardan

Sıkıldım artık.

Aşk kanamaya başladı

Yıllar yılı geldi geçti bu hayattan

bir Enkazda bu kalp yaşıyor Aşktan

Yaradan bile acımadı

Yarattıda Şahdan damardan

herşeyden nefret edercesine Hayattan

bir kaçış başladı bende

Beklediğim artık Tez gelsin

Sıkıldım artık.

Ayaklarım nasırlandı

beklemeyeceğim seni Şafağa kadar

kaç zamandır kurudu çiçeğim

kurudu bütün Umutlarım

Sıkıldım artık.

Geri dönmeyeceğim.....