Erbap

Faşist ruhun bıraksın artık peşimi 

Hem beni bitirdin hemde gençliğimi 

Hiç mi buda insandır diye düşünmedin hiç mi 

Nedense bana kalmıyor bile pastanın son dilimi

Bu işin erbabı değilim, hep kalıyorum kıt 

Pilsiz tozlu saat gibiyim, etmiyorum tık 

Vuslata ermek gelir aklıma sık sık 

Radyoda Sezen abla çalar sesi kısık 

Yorgun düşmüş hayaller, omzumda yük gibi

Her adımım sanki biraz daha eksiltiyor beni

Gülüşlerim sahte artık, aynada tanımam ki

Kim çaldı içimdeki o eski çocuğu, kimdi

Geceyle dost oldum ben, gündüz bana küskün

Kalbimde fırtınalar, yüzümde sahte sükûn

Ne yana baksam ne yana dönsem hüzün

Bir çıkış arar ruhum, yollar hep kördüğüm

Belki bir gün değişir, döner bahtımın yönü

Silinir gözlerimden bu karanlıklar günü

Toplarım kırıklarımı, yazarım yeni öykü

O zaman anlarım susan ruhun gücünü