Ercüvan Bağı

Saçların eşarbıdır ayrılığın....kapanır her gidişinde yürek çukuruma

kenarına işlenir ömrüm tel tel ...unutulmuş güz karasında

dağ aşırı köy yolunda erken doğum yapan kadın

nazlı nazlı bakan kaneviçenin kundak oluşuna şahit

bebenin sızlanması ne kadar umrundadır dünyanın

(ki şahitliğinin ağırlığı umursamazlığına baskındır insan olanın)

tanığıdır yüreğim erken ayrılığın birde nakışlı sızlanmamın

tren raylarına kulağını dayamış sağır çocuklar

vagon sesinde çağlayan hasretler kahır savurur

hemzemin geçitlerinde gazete örtülür üstüne oyunların

habersiz gitmelerinin altında kaldı yüreğim geldiğini duymadım

sağırdı üstelik gözlerim üçüncü sayfada okundu gözyaşım

sonu mutlak hüzündür oyunların birde bitmiş aşkların

kiraz hevengidir gözlerin çocukluğumun mevsimsiz tavanına asılan

kirpiğin seccadesidir bu sevdanın bekleme telaşında alnımı sızlatan