Sahipsiz Bir Mezar

İçimde sahipsiz ıssız bir mezarsın özlemiyorum seni eskisi kadar

Ve ben bıraktım en kötü alışkanlığım olan seni özlemeyi bıraktım

Uyanmıyorum artık en güzel rüyalarımdan içmiyorum mesela gündüz vakti

Yumruklamıyorum duvarları ağlamıyorum yerli yersiz dedim ya bıraktım artık ben en kötü alışkanlığım olan seni özlemeyi bıraktım çoktan.

Şimdi çıkıp gelsen ne fayda, bıraktığın günkü kadar genç değilim artık ...