Erken Gelen Sonbahar
mora dönüşüyor bak yine gece
şimdi yüzüme okunacak biliyorum idam fermanım
korkmuyorum
ben miyim kendi ipimi kendim çeken bilmiyorum
hasret delice hep içimde sakladığım
yalnızlık iki uçlu uçurum
bir ucunda o diğerinde ben
mor geceleri seviyor muyum bilmiyorum
düşmekten korkmuyorum
mülteci çocuklar var sanki avuçlarımda
çığlık seslerini duyuyor uyuyamıyorum
yüreğimin yaralarını tırmıklıyorum
kanatıyorum
uçurumun bir ucunda ben diğerinde onlar
yüreğim ağlıyor sessizce
avuçlarım çekilmemiş iple dolu biliyorum
cevaplanmamış sorular bana sorulur mu bilmiyorum
sabah olur diye korkuyorum
mor geceleri sevmiyorum
yaşam
ölüm ve hasret
geliş gidiş
tek kişilik yolcu bileti gibi
erken açan erik çiçekleri,erken gelen sonbahar
göğsümde ne çok acıyan şeyler var
korkuyorum
kimseye söylemiyorum
geceler mor mu hiç bilmiyorum