Esir

esir-1

hayata gözlerini açtığında

küçücük bir yorganda

üzüntü ve açlıkla

karşılaştı dünyada

esir-2

yalnız kalmış bu dünyada bir nefer

yeniden başlarmış bu dünyaya her sefer

geçmişim, dediği bir oraya bir buraya hep sefer

istediği yalnız bir dostmuş bir nefer

bir kömürün ocağında başlamış işe

tutunmuş ümitlerine dört elle

nöbetçinin kızı gülsüme

vurulmuş tüm kalbinle

sabahlar akşam olmaz

akşamlar ağarmaz olmuş

gördüğü bir çift göz

hayatın anlamı olmuş

sonra düşünmüş kendi kendine

söylesem sevgimi acaba ne der diye

paydos zili yüreğinin derinliklerine

bu aşk imkansız demiş süzülee süzüle

bir gün kızda görmüş bizimkini

oda vermiş nefere kendi kalbini

nöbetçide eski toprakmış hani

konuşmuş bir gün bizim neferle

ve olmuşlar aşıklar birbirinin esiri