Eşkebûs Bu Şiirde Öldü Asıl

ve zerdüşt ayine duruyor bu akşam

acem kuşlarının yakıldığı ateşe köprüyken saçlarından

ey eşkabeye mabut olmuş rudabe gözlerin..şimdi

beni halıların uçmayacağına kim inandırır ?

zal'ın ak saçları da rüstem kere kuduruyor bu akşam

doldur ve dök şiiri avuçlarından..

sen bir şairin dünyadaki son akşamısın

son oturuşu,son şarabı,son küfrüsün maun

çocuklar peydahladığı son kuyu,ki rahş hala oradadır

ve artık oraya gözlerinden (o zehirli yoldan) gidildiğine herkes inanır

yine karlı bir akşamı giyindi geliyor kokun...

sen şairin bu dünyadaki son akşamısın

ey sen! tahtı süleymanın ihtişamısın..