Eski Alışkanlık

eski bir alışkanlığımdı

esir düşmek

kirpiklerinin ucunu

öpmek isteyişime

ben kendime bile

seni sevdiğim için mecburum

aşk dolu yıllarımı sensiz geçirdim

eyvah ki yaşadığımı zannederek

yağmur gözyaşlarımı gizlemiyor bugün

çünkü aklımda sen varsın

havayı soluyuşumda çıkıp gelişin

kar gibi yağışın sokaklarıma

caddelerde senin kalabalığın

sırtları terli çocuklar seviyorum

sana koştuğumu anımsıyorum

kafamı nereye çevirsem gidişin

ilk akşam kuşları dönüyor başımda

anlıyorum sen yoksun

ve ben gömülüyorum

sararmış yapraklar gibi

kendi güzüme

dönüyorum eski alışkanlığıma

kirpiklerinin ucunu

öpmek isteyişime