Eski Hikaye

Anılar toparlandı
Sevgiler pay edildi
Geç tanınmış dostların mekanı
Usulca terk edildi.
Sonu olmayan en kısa hikayenin kahramanlarıydı onlar
Göz önünde bir hayatın eksik yanları
Bölünmeyen çokluklardı
Büyümeyen çocukların içinde
Çocuklardı büyümeye direnen
Yeni alemlerin kapılarıydılar
Birbirlerine açılmaya meyilli
Anılar toparlandı
Yeminler edildi
Geç sevilen bir dostun mekanı
Usuldan terkedildi

Yeni Başlayacak hikayelerin kahramanlarıydılar
Göz önünde bir hayatın şahitleriydi onlar
Yaşanmazlar yaşanmış
Yaşam paylaşılmıştı
Zaman su gibi akmış hikaye bitmişti

Bir şiire koydular toplananları
Korkularını yanlarına aldılar
Çünkü hayat biricik kadar ucuz
Bir yetmişlik gibi çarpardı adamı
Yine de
Bilinen bir hikayedeki gibi kahramanlardı
Göz önünde bir hayatın yoldaşlarıydı onlar
Ağlamadılar,Anlamadılar belki neye uğradıklarını
Ayrılmadılar sıcak bir haziran kadar yakındılar çünkü

Anılar toparlandı
Sevgililer bırakıldı geride
Geç gelenlere emanet bir mekan
Usul usul terk edildi
Şimdilerde nerdeler bilinmez
Unutulsalar bu şiir okunmazdı herhalde
Biri öldüyse diğerlerinde yaşıyordur
Biri öldüyse diğerlerinide götürmüştür.
Belki de
Ilık bir karaburun akşamında
İstanbulu seyrediyorlardır
Tavşanlıda yüksek bir tepeden
Anıları dağıtmış
Kahkahaları pay edip
Eski bir dostun mekanına geri dönüyorlardır
Gözde değilselerde gönüldedirler elbet

Tıpkı hikayeler ve kahramanlar gibi...