Esmer
Erkekler susunca, köşelerde ağlar
Sustukça, ağlamak geçer yüreğimden
Masum düşlerimi, hüzün ağacı sallar
En üzücü anda, geçmişimi birden
Rahat durmaz parmaklarım, yeniden yazar
Etkisini gösterir, bir güzelin bakışı
Saatler geçmez, yeniden zaman durur
Mevsimsiz açan çiçeklerin, başlar kaçışı
Ezilir bir tutam yaprak, avucumda kurur
Rahatsız eder bu sefer, dikenlerin batışı
Ertelensin diye beklerim, kırmızı güneşin sonrası
Sardunya çiçekleri güneye uçar, saçlarımın akında
Mahvolmuş benzimde canlanır, gözlerinin karası
Eğilir başım bu sefer, geçen senem gözükür yakında
Razı gelmeyen göz yaşlarımda, dudaklarının yarası
Emredici sözlerini fısıldar rüzgar, geçmişime bakınca
Sus derim, ve bir damla yaş gülümser, gözlerimin ta içinde
Mavi olmayan bakışları düşer, bir tutam kağıt yakınca
Efkarlı bir türkü olurum, sözlerimi ararım kendimde
Refakat eder Azrail, yalnız bırakmaz tek kalınca
En sonunda, evet beklerim hatıran gibi ellerini tutup
Mutlu eder, dudaklarının arasından çıkacak iki hece
Rahat bir öpücük kondururum ellerine, şiirimi bitirip
Erken yatarım iskele kenarında, sana uzanırım her gece
Yavaş yavaş aydınlanır, güneşin karanlık yüzü
İsmini bile bilmem, senin beni tanımadığın gibi yazarım
Melankolik bir şarkı olarak bilirler, bu son sözü