Esmer

Suya doymuş çelik gibiyim

Bir sen duy bir sen bük

Sen ağlasan

Benim burda gözlerim dolardı yutkunurdum

Sen orda donardın

Rüyalarıma şahit olma demiştim de

Bir nehir geçmişti aramızdan

Suyu tutsak

Suyu kaynar

Uyanmasak da olur demiştin

Oysa hiç uyumamıştık ki

kökleri dışarıda kalmış ağaçlar gibiydik

evsiz barksız

Kaç yanardağında erittiğim

Kaç çöl ateşinde kuruttuğum

Esmer bir sırdı bu

Gönülden gönüle

Kabre kadar

Kimse bilmesin

Ne var avuçlarında dediğimde

Yangın diyememiştin de

Örtmüştün açıkta kalan kelimeleri

İnmiştin derinlerime

Ellerine bakmadan

Binlerce kıymık batmış gibi can acıtan

Üşümeden titreten bedensiz sevişmeler

Dudak dudağı tanımadan

Sıksı sıkı atılmış düğümler gibi

Çözülmeyi bekleyen

Gece uzun, çok uzun

Ömürden bile...

simsiyah