Esprisi Tufansız

kaldırımlar ayaklarıma isyandaydı

değişik kentler aldımdı koynuma

sabah erken uyanmalar

maviliklerle sözleşmeler

en katı filozoftan daha düşlü

daha düşünceli

altı üstü hayattı işte

doğumla ölüm arasındaki

o en ironik tatilimizdi...

saygın koşuşturmalarla tanıştığımı

bugüne kadar hiç söylemedimdi sizlere

sayın bayanlar baylar

bir gece rehavetiydi benimkisiyse

soluğum kesilmeye başlayanadek

laciverdi bol bir kederde

esprisi tufansız

kadife huylu bir sevgiydi...

evlerin gözleri yaza iri iri açılırdı

köylü pantolonlarımızda ekşi erik depoları

pazar konserinin ardından kovboy fimleri

ardından akşamı karşılayan sıkıntı

yaprak dökümüyle perde...

nergis kokuları depoladımdı sana...

hâlâ seviyorum çamurlarda oynaşmayı...

sokakların en eski hallerini özledimdi

orda da kaldım siyah beyaz film anılı

şarkı sözleri ezberlemeye çalıştımdı

kara kuru kıvırcık saçlı mahalle aşkıma

şimdi nerde bir sessizlik bulsam

orda tüm heyecanlar kara kuru

gökyüzüne bakıp haşarı romanlar yazdımdı...

yolun sonu yakın derler de inanmazdımdı

hani bizim için bitmezdi yollar

taş toprak bütün pası dünyanın

kuşların göç serenatı

kışın acı feryadı

göğse çöken kabusun ortası

hani bizim için bitmezdi

damlarım yağmura ıslak soğuk

ve dumanlı sevdaları

hani bizim için

"bizim için" demek

bitti mi ki usta...