Esra-r-lı Düşler Serisinden - 42 / Kadındı İşte, Erkektim İşte

bilmezdim o neydi,

neciydi, kimdi, kimindi,

hiç bilmezdim

sabahları işe giderken

bir otobüs durağında

beklerken görürdüm onu

gözleri öyle yıldız ve yüzü bir o kadar Ay..

beyaz renkli bir servis aracına binerdi

o da tıpkı ben misali işe giderdi

geceyle özdeşti sanki, dalgalı-siyah saçları

rüzgâr esse yüzüme çarpar gibi olurdu

ne vakit geçsem yanından en mahçup hallerimle

- iki elim de cebimde -

burnuma hoş parfüm kokuları gelirdi

* mini giyerdi en çok

belli etmeden onun

bacaklarına bakardım

kadındı işte, erkektim işte

çalışırken gün boyunca aklımda idi -iş-te

onu ben, gerçeğinden de ziyade,düşte

görmek için geceyi iple çekerdim

paydosa yakın beş-te

oysa bu sabah..

bu sabah../ lânetler olsun; ve ah!

ne hikmetse yoktu durakta..eyvah!

kimseye soramadım

hiçkimsenin yüzünde yüzünü göremedim

trafik lambaları yemyeşil yandı sonra

kaldırım boyunca baktım duran arabalara

ne hazindir ki yok,

beyaz renkli servis aracı da aralarında

var mısın kırmızıda

// kendini, ilk otobüsün altına atmaya..? //

34 FTH (fatiha) 206

O ve ben..trafik polislerince iki gözaltı

'' ehliyet-ruhsat lütfen ''

-oysa suç onda değil-

bu düşsel-düşünsel aşk sarıda kaldı

ki..hazırım ölümlere..

a t l a n t i s / 07 / 04 / 2010