Esra-r-lı Düşler Serisinden - 5 / Oysa Sevmek

hani girerdin ya içeriye

yazdan yürütülmüş turuncular

süzülürdü seninle

aldanırdım..

...hangi bilinmezliğin koynunda kalmış isen,

uzak denizlerin rüzgârlarıyla öyle gelirdin..

sormazdım / bilmezdim

ve neydin, neciydin, kimdin

korsan arzuların filikalarında yahut,

günübirlik kavgaların imdadına

yetişmişliğini de gördüm

hayata dair..

ve ahh! lânet olsun ki öylesi kördüm..

belki de uykusundan henüz uyanmamış

bir martı yavrusu gibiydim sahillerinde,

çığlığım ki daha depreşmemiş..

ilkin akşamı sokardın odaya

Kasım dökülürdü peşin sıra

ceplerinde çatlamış narlar

kimbilir hangi bahçenin, hangi kışın

duymazdım

isyan kavimleri ayaklanırdı içimde

...karanlık dahi güzel idi seninle,

yüzünde beliren şafağa inat..

hem hep böyle olsam,

böyle hep zifiri aşklarda kalsam,

konuşmasam..

güya asit yağmurlarında ıslanan bir yüreğin

çatlamış topraklarına baharları getirirdin..

şüphesiz sevda zindanlarında olmaklığımı

sorgusuz kabullenen,

ilk defa olsun böylesi bir mahkümu seven

bir SEN oldun..

(bildiğin halde nice bin bahardan güller

ve gül/günler içinde geldiğimi)

...

adına şafakları beklediğim de oldu,

traşsız halime inat!

ellerimde pranga..

kaç asır geçti kimbilir de böyle sensiz

bir selamın dahi turnalarla gelmedi..

eminim bu,

senin de içinde ayaklanan isyan kavimlerinin

tozu-toprağa katan sesiydi..

gelişin, yokluğun oldu

gidişin ise varlığın..

...kirpik kirpiğe değmeyen geceler

bakışlarım son közlerde

kilitler örerdim ellerimle

ve kafesler..

silahlar kuşanırdın

kavlin cinnetle

...hiç bitmese gerekti bu kurşuni geceler

ki cinnetler içinde Cennet'i görmek seninle

seninle hiç yargısız bir kördüğüm olmak

öfkem mi..sığınaklarda idi bilirsin

sevdamı zorlayan bir muammanın kursağından

çıkardığım,

tiksindiğim belki de kalleşliğinden

...o ellerinden!

/ şimdi bilmem ki hangi umudun gözdesi..? /

ellerin..ak / pak kalmışlığıma bir o kadar bedeldir ki

yeryüzündeki kanlı savaşlara / dur / diyebilecek

kadar cesur;

ve barış meşalelerini yakabilecek kadar da asil..

kutsal..o soylu ve namuslu ellerin..

kilitler mi örer olmuş..?

vah ki ne desem..?

dalına basardık aşkın

susardı harfler

kıyım en derinlerde

kurşun yarası yoktu

darp, bere... asla

sadece iki kırık can,

aynı kafeste..

...şimdilerde tüm benliğim, varlığım,

ismim-cismim, kulağa seni söyleyen her seste

canına yandığımın dünyası!

bir seni verdi, bin geri aldı

uzaklarda batan güneşi seyrederken aşıklar

- biz hiç onlar gibi de mi olamadık

desem,

- zaten olmak isteyen de yoktu

diyeceksin..

bir başka idik / bin farklı idik..

çizgi ötesi yaşanmışlıkların

canına bastık da,

belki de onların ahını aldık da..

ama her ne olursa olsun

* yaşadık aşkın en yüce duygularını

yükseldik doruklara / göklerde asılı kaldık

iz bıraktık yollarında aydınlığın

bir adım üstüne bir adım daha basılı kaldık

...birde senin bildiğin gibi / iki kırık can,

aynı kafeste..

-tıpkı o direniş ezgilerinde söylenenler örneği-

* acı çekmek özgürlükse / özgürüz ikimiz de

o yuvasız çalıkuşu / bense kafeste kanarya

......