Esved

Ah muhkem sandığım

Sözün bittiği yer dilin dönmediği yer değildir

Sandığımda saklı duymak istediklerin

Ve,

Daha bilmediğin ne sırlar

Duyma...

Ateşte yanmayan suyu

Suyla sönmeyen ateşi arıyoruz

Arafat bu dünyada mı?

Yoksa hep rüyalarda mı?

Bekleyen miyim, beklenen mi?

Uyuma

Sızlayan yürekte serseri bir resim var

Sen sesinle konuş, ben sükûn

Acıyı bal ediyorsun, balı zehir, zehri şifa

Ya sabır çek

Sıva hayallerini

Hayâlı düşlere uyu

Gözlerim nehir, dökülüyorum

Gözlerin deniz

Uyanma

İç sesime sağır olduğum anlarda duydum sesini

Ellerin değil, dünyanın muhkemiyim

Vazgeçeceğim tahtım yoktu uğrunda

Bahtımdan vazgeçecek cesaretim de

Sen teniyle değil, ruhuyla var olan

Sen, cismime değil ruhuma dahil olan

Hele bir kavuş da gör ayrılığın acısını

Dokunma