Evladim Evladim Benim Evladim
EVLADIM EVLADIM BENİM EVLADIM
EVLADIM, EVLADIM BENİM EVLADIM
Evladım, evladım benim evladım
Hep doğru olmalı attığın adım
Şayet adımları doru atmazsan
Uçamazsın kırık olur kanadın
Benliğin dünyada kederi taşır
Mutluluğun senden hep uzaklaşır
Geleceğin ufku karanlıklaşır
Böyle sürüp gider ise inadın
Nefsini geriye itemez isen
Varlığına varlık katamaz isen
Toplumda yerini tutamaz isen
Aşında tuz olmaz kalmaz hiç tadın
Amacın belirsiz hedef belirsiz
Hazıra dağ dayanır mı gelirsiz
Mutluluksa asla gelmez düzensiz
Bu gidişle gerçekleşmez muradın
Gönlün ister gece gündüz gezersin
Sen kendi yazgını kendin yazarsın
Hem anneni hem babanı üzersin
Söyler misin nedir derdin evladım
Her yüze gülen dostumdur sandın
Güler yüze tatlı söze aldandın
Soyuldun sonunda kuruşsuz kaldın
Kim dostun kim değil anlayamadın