Evren/sel

bizi sıkıştırdıklarında

kayıkçının tarafına atmıştık kendimizi

insan istifidir bu

üst üste alt alta

bir mülteci istilası sarıyor

balıkçı ağlarını

havasızlık doluyor dip kamaraya

sis bulutuyla birlikte

Senegalli arkadaşımla

dalgaların şiddetini konuşurken

evrensel bir dilde

sigara dumanı doluyor ciğerlerimize

saat üçe on var

uykuya direniyor insanlar

ve şüpheyle bakıyor kaçaklar

özgürlüklerine

az sonra sabah olmayacak

olmayan bir sabahın

aydınlatmayan güneşinde yok olacak martılar

denizle ufuk çizgisinin birleştiği noktada

sınırlar çizilecek kalın uçlu kurşun kalemle

bir daha rüzgar okşamayacak yüzümüzü

ve kararacak dünya

biliyoruz bunu

sağ kulağımda iltihap

sol diz kapağımda bir bıçak yarası

annemden kalma

gözüme takılıyor öylece

black_1