Evrensel Yalnızlık

bir basarken merdivene

yedi çıkar

yedi basarken merdivene

aslında bir iner

yıldızları tek tek toplar

gözlerin mağarasına

serper

güneşi fener beller

tırmandıkça tırmanır

arşa

yeter

kendi dünyamı

kendi zihnimde

bulmaya giderim

kapkara göz bebeklerinin içinde

kara delikler açar

kendim içine girer

kendim kaybolur

dönerim en başa

kendimi bulurum

huzur arar

huzur çalar

asumana çıkar

seyre dalar

huzursuz edip göktekilerini

öfke saçar

öfkeye maruz kalırım

yıldızlar zihnimde

huzur içinde

ışıldar öylece

kapkaranlık içim

dışıma

yok dışım

içimde bir dünya

dünyalarca dünyadan

oluşan bir dünya