Evvel

Neyimiz varsa bizden

Bir ben kalıyorum

Usul bir ışıkla uyanan

Sokaklar sonra

Eskiyen zamana

Ve onca acıya doğrulup

Büyüyorum

Üşüyor evler

Kimsesiz sazlar gibi

Asılı dururken

Dünyanın duvarına

Çocukluğumu soruyorum anneme

Annem

Uykusundan uyanmıyor...

17.06.2017