Ey Aşk Vazgeç Bu Şiirden

sessizce çıkıyorum sokağa

ellerim dalgın bir yalnızlık, bir mecnun çölü

gidenler yüzlerini de alıp gitti

ve paylaşılacak olan günleri de

geriye bir şarkıları kaldı şimdi

yalpalayıp duruyor rüzgarda hatıralar

susuşuyor ve bir çığlık oluyor özlemek

gitgide üşüyorum, kalbim tökezliyor

ama haylaz bir çocuk gibi içimde aşk

dolaşıyor dolaşıyor dolaşıyor

elinden tutmuyorum hiç bir aşkın

doğurmasın diye yeni ayrılıkları

ki o ayrılıklar, kalbim saçağının

suskun bekleyişleridir

ey, aşk, vazgeç bu şiirden..

M.H

mayıs - 2o1o