Ey Habibi
Gönlümüzün penceresine doğuverdin
İçimizde soğukluktan yana,
Kinden ve kasavetten yana,
Birden bire ısınıverdi
...
Gönül bahçemizi kaplarken bir bebek neşesi,
Ruhumuzu, özümüzü, sözümüzü ve gözümüzü,
Garptan şarka kadar imanının meşalesi,
Pırıl pırıl aydınlatıverdi...
...
Ey habibi sen gelmeyecek olsaydın
Yaratılır mıydı bu feza ve bu cihan?
Dünyada çekilir miydi zulmün cefası,
Nurunla adım adım yıkılıverdi...
...
Ne hoyrattı cehaletin, küfür kışının ayazı,
Kardan soğuktu ama temsil etmiyordu beyazı.
Sensiz kim, kime yapsın ki niyazı
Nurunla küfür sökülüverdi...
...
Biz seninle sevdik ve seninle öğrendik,
İçinde iman olan bir siyahînin dahi,
Beyaz kadar temiz ve sade olduğunu,
Ancak anlayıverdik...
...
Ne Arap'ın aceme, ne acemin Arap'a
Asla üstün olmadığını,
Asıl üstünlüğün iman ve takva olduğunu
Biz seninle öğreniverdik...
...
Ant - 300311