Ey Kadınım

Ey kadınım sen bir kez olsun beni anlamadın

Ben seni seninle paylaşamayacak kadar çok sevdim

Çabalama sakın ha beni anlamak için

Anlayamasın beni anlamasın da zaten

Benim derdim bendeki senler

Bendeki senleri seninle paylaşmak değil ki

Seninle anlam kazanmalıydı sahip olduklarım

Sen bir nur gibi bir ışık gibi

Güneşin parlak bir yüzü gibi

kapladın aydınlattın karanlık dünyamı

Sen göğe yabancı değilsin ki

Ayın kızıydın sen ayın kızı

Şeffaf bir örtü gibi örtün üstüme ayı

Bakışlarınla renklendirirdin koca dünyayı

Ben senden bir ahtapot gibi

Beni kollarına sarmanı

Mecnunla leylanın aşkını istedim

Çünkü aşkına susadım aşkına muhtacım

Aşkın la bir ateş gibi kavurdun yüreğimi

Dağlara taşlara rüzgara saldın beni

Çok şeymı istedim senden ey kadınım

Günahsız masum bir bakışındı tek istediğim

Öpüşlerimi hiç saklamadım dudaklarında

İçimi kıpır kıpır yapan senin cemalin

Senin sulyetin di bana müjdelenen cennet

Kuşların çığlik çığliğa baharı beklemesi gibi

Toprağın suya hasret kadığı gibi

Annesini bekleyen kuzgun yavrusu gibi

Zemberi ayazında düşen şaşkın cemreler gibi

Düşmüşüm senin sevdana ey kadınım

Ben seni bir günlük değil ben seni bir anlık değil

Ben seni bir ömür sevdim kaybetmek için değil

Kavuşmak için özlemek için sevdim

Öyle bir imza attın ki sol yanıma

Gizli gizli dolaşıyorsun bedenimin her hücresinde

Öyle bir yazıldın ki alın yazıma

Taşıyorum gitsem de dünyanın öbür ucuna...

Buydu işte istediğim hayatıma anlam katan ey kadınım