Ey Nazlı Yâr!

Yosun tutmuş bîçâre yüreğim ey nazlı yâr

Bir bir vurur hüzün dalgaları katar katar

Sevdâm ki gönlümdeki terkedilmiş bir ada

Uçar keder kuşları puslu semâlarında

Boyanmış şu rûhum gecenin en siyâhına

Doğmuyor güneşler sensiz günün sabâhına

Yuvalanmış içime hep sonsuz yanlızlığım

Pençe salar kalbime yıllanmış sensizliğim

Kördüğümdür tüm kelimeler dudaklarımda

Gözyaşlarımın solgun izi yanaklarımda

Döner dururum hasretinin ben girdabında

Mutluluk var vereceğin evet cevabında

(20 Nisan 2007/ İstanbul)