Ey Sevgili

ey sevgili

sensiz nekadar yapmaya çalıştıysamda olmadı

sen gittin evden

vazodaki güllerden bile kokunu hissettim

yataklarım boşken bile seni yanımda hissettim

mutfakta sanki sen demledim çayımı

sobaya odun attın odamı ısıttın

sen gittin hep sankilerle ömrüm geçti

geçiyor

kabuslarımı artık gündüz gözü ile görür oldum

sen neymişsin böyle

ey sevgili

hatıralar kırık dökük ruh karamsar

atmıyor artık kalbim durası gelmiş

aşk ihtiras kin ve nefret

hepsi artık bende üstümde karabasan olmuşlar

baktım malımıza göz koydular mülkümüzü senet verdim

geçen sensiz yıllara

ey sevgili

artık tat kalmadı bu dünyada

çok oynadık oyunu seyircilerde bıktı artık

çıplak gelmiştik bu dünyaya

gitmesinide biliriz çıplak

tüm sevgiler senin olsun

ey sevgili

göçme vaktim yanaştı

hadi gidelim be ağırlığı ne yapmalı

tüm ağırlıkları dünyada bırakalım

sen ecel ben seven

ikimiz yeteriz demi

....

...

...

birgün karşılaşırsak

tesadüflerin sürprizi olur.