Ey Soluğu Gül-ü Reyhan

Yürüdükçe güzelleşiyordu

Geçtiğin her yer

Bastığın toprakta bile güller

Bir başka bakar,

Bir başka kokardı.

&

Haydi yine yürü de

Bu kent

Bu cadde

Bu sokaklar gülsün.

Kuru yaprak misali hüzünler dallarından dökülsün.

&

Buz kesiyor adınla anılır olan bu sokaklar

Ne içilen kahveler,

Ne de dost sohbetleri ısıtmıyor gayrı içimizi.

Ey soluğu gül-ü reyhan

Vallahi sensiz bıktım usandım bu candan.

&

Haydi gel,

Yine eskisi gibi 'biz' olalım

Alfabemizden en gürültüsüz sözcükleri bulalım

Fısıldasın ruhumuza yine, en duru sevdaları melekler

Unutma ki ; Mahşere dek bu can, cananın bekler.