Ey Uğruna Ömrümü Verdiğim

Ey uğruna öm'rümü verdiğim

Ağrım,

Sızım,

Hayırsızım.

Daha kaç mevsim geçireceğim çöl yangınlarında

Kaç umut eskiteceğim dudaklarımda

Kaç türkü yakacağım adına.

Doyamadığım tadına...

Gittiğin yer bu kadar mı uzak,

Bu kadar mı dönülmez ?

Bak;

Gündüz geceye koşuyor,

Gece de gündüze.

Ve ben;

Hep sana.

Ya sen?

Sen ne zaman,

Hangi mevsim koşacaksın bana...

Prangalar mı vurdular yoksa yüreğine ?

Yollarına cehennem küllerimi serpildi ?

Zebaniler mi dikildi başına ?

Söyle,

Hangi bahar döneceksin?

A kurban olduğum,

Kara gözü, kaşına...

Yoksa;

Gemileri mi yaktın ?

Tayfaların mı firarda ?

Madem dönülmez yollardasın,

Bari bir selam sal,

Gönül al,

Ara sıra hatırımı sor da...

Yine bir Temmuz akşamındayım

Gün avuçlarıma düşmekte

Bir mum gibi erimekte.

Boynu bükük duygularım,

Bilinmez bir meçhule yürümekte,

Sürülmekte.

Ve ben;

Hâlâ bıraktığın o yerde,

Mevsimler eskitmekte,

Yılları zincirlere vurmaktayım.

Bir umut,

Bir ihtimal belki dönersin diye,

Zamanı vuslata kurmaktayım...