Eylülde Seher Vakti

/Bak yine seher vakti

Toprak beni çağırıyor/

Odam serin

Odam sensiz

Kesilen uykuların

İplik sökümü sevdalara

Düş kurduğu

Yalancı şahitlerin

El pençe durduğu

Sayısız yaranın

Bir güz dönümü

İçimi ürpertilere boğduğu

Eylül seherindeyim..

Bilindik lafların

Lal dilden düşümü

Kaçıncı kez yüreğimin kanadığı

Meçhul artık.

Sancılarını kesmiyor artık yüreğimin

Attığım onlarca ağrı kesici!

İlaçlara bile bünyem alıştı

Bir yokluğunu kabullenemiyorum..

Tek merhem sensin

Ve bilincindeyken her şeyin

Nedendir bilememekteyim

Akıl sır erdirememekteyim

Sevmenin bu kadar zor olduğunun

Neden ileri geldiğini

Bulamamaktayım bir türlü..

Yüzünü dönüp gidişin ile

O saçlarını salıverip yele

Beni her bir teli ile

Yavaş yavaş boğduğunun

Farkında değilsin..

Yâda bahaneler üretip

Can yakmaktan zevk almaktasın

Ama sen adım kadar eminim ki

Böyle biri değilsin, olamazsın!

Narinliğinin altında

Taştan bir yürek taşıyamazsın

Anlamadığın şu ki

Gün gelecek ve ben artık olmayacağım

İlla gitmem mi gerek

Kıymetimin bilinmesi için

Anlayamıyorum!

Sadece sevdim!

Yetersiz kalıp da

Demek ki anlatamıyorum..

05:25

04*09*09

?Dört duvar arasında?