Eylül’ü Yaşamak

Bilmeden nereye doğru gittiğini

Sürüklenip duruyorsun bir rüyada.

Fark etmeden çevrende olup biteni

Yaşıyorum diyorsun bu yaşamaksa.

Kaldırımdaki sarı yapraklar gibi

Rüzgârı bekliyorsun kör bir umutla.

Bilmiyorsun ne zaman geleceğini

Ve yaşıyorsun bu nasıl yaşamaksa.

Âh kahpe eylül, darlanmamak elde mi?

Tarla da taş da kuş da bizim, el fena.

Yiğit Önkuzu, on yedilik Eren’i

Ne ağır züldür unutup yaşamaksa.

Aziz Dolu Atabey

Serik - 1990