Eylül'ün Ülkesi

Her Eylül'de kırılır dallarım,

Hazan vurgunuyum,

Eylül yorgunuyum...

Dağlarda kızıl kıyamet kopuyor,

Yapraklarda bir telaş,bir telaş,

Hepsi ölüme beş kala ağlıyor,

Rüzgar, giriyor yaprakların arasına

Cehennem'e çağırıyor yaprakları,

Hep bir ağızdan bağırışıyor yapraklar,

Biz mahsunuz,biz mahsunuz...

Umut,yok olmuş bir düş,

Yarını gelmeyecek bu günlerin,

Sabah güneşi haram,

Soğuk oluk oluk akıyor tepelere doğru,

Kurtuluş yok diyor yaprakların hepsi...

Kaç Eylül'dür seyrederim bu telaşı,

İçimde Kerbela acısı,

Dağların ağlayışı,gönlümün ağlayışı...

Beni bu Eylül havaları mahvetti,

Eylül'de vuruldum prangalara,

Eylül'de tutsak edildim bir hiç uğruna,

Eylül'de kurşunu yedim yüreğimin can evinden,

Ben,

Eylül yorgunuyum...

Ne kadar nefretim ve kinim varsa,

Hepsi Eylül'de peytâh oldu içime,

Bu yüzden,

Kan kokar güllerim...

Dostlarım,yoldaşlarım,canlarım,

Bir gün,

Eylül'de gidersem bu zindan evinden,

Hiç ağlamayın,

Deyin ki,

Bir fani gelip geçti Eylül'ün ülkesinden...

Yeryüzü/20/09/2025

Uhr:13:9