Eyvallah

Munzur aşkına

Gecenin karanlık olduğunu bilirdim

Yıldızların kör baktığını bilmezdim

Hüzün üryandı

Sıyrılıp gecenin koynunda

Otururdu bağrıma

Eylül göçünde

Mavileri kefenleyip

Hazanla yıkadık

Ekime gömdük

Oysa masumduk

Yüreğe elciydi

Gözler

Şafağı döverken yalnızlığım

Şiirler göç ediyor diyarımdan

Yüreğin viran şehri yıkılıyor

Ayaksız gölgeler peşimde

Gıyabında asacaklarmış

Bilmezler ki o yürek

Yıllardır darağacında

Acılar yağlı urgan

Bir günahtın boynumda

Olsun bre olsun

Sana da

Eyvallah