Ezberi Zor Şiirsin Sen Ankara

Aşk! Ankara'ya hiç yakışmazdı

Kuşları bile bordroluydu, hiç şaşmazdı

Bir ayazı, bir de memuru

Bu kare şehrin, yoktu aşka tahammülü

Yorgun kırlangıçlar, terfi ettirirdi semalarımızda bulutları

Bahar acele eder, yaz nefes aldırmazdı

Yakışmazdı gri duvarların taşlarına

Kalp içinde tebeşirle ceza evi günceleri yazmak

Martıların yakışmadığı gibi Mamak çöplüğüne

Mesaisi olmazdı ya nefes almanın

Yine de altı yüz elli yediye göre sayardık nabzımızı

Tebeşirim olsaydı şimdi

Bu nabza uydurur, bir kalp çizerdim tüm Ulus'a

Kendine yeniden bir isim bulur mu bu şehir

Varsın gâvur deseydi vapuru kıskananlar

Kaybolsaydı sabrımız

İçinden Atatürk geçmiş

İçin için içimizi yiyen andımız

''Ankara'nın taşına bak , gözlerimin yaşına bak''

Şehirsizim yemin ederim

Suçlu kim Ata'm ben bilemedim

Yakışmasa da

Yaz sıcağında , bakmak taşına toprağına

Kesildikçe ağaçlar Atatürk ormanında

Bakmıyor ki kimse gözümüzün yaşına

Avuçlarımda titriyor işte o zaman koskoca Ankara

Kuğulu parkta kuğular yorgun

Her yerde kalbimizi öteleyen üst geçitler

Açılır mozoleli yoldan Anıtkabir'e

Değişir bir bir Atatürk isimli caddeler

Kaybolurduk biz kendimizde

U dönüşü yapardı kalbimizde zaman

Kafa kâğıdı eskimiş çocukların, en son oyunuydu

Belki de hiç oynamadıkları Ankara havası

Velhasıllarımız vardı azizim, biz bu şehirde çok üşüdük

Sahi misket oynamak için çok mu büyüdük?

Kalbime navigasyon takasım var ey Ülkem

Hangi yöne dönsem yalnızlık

Hangi kaldırıma değse ayaklarım korkmuş bir çocuğun telaşı

Kalabalık içinde yok kimsesizliğimizin hamisi

Şimdi , şimdi çiçeğe bezenmiştir Dikmen Vadisi

Çok eksiğin var Ankara çok

Denizi görmeden paçayı sıvayan çocukların

Susuzluktan kurumuş bağların

Atatürk'ü işaret eden dağların

Asker uğurlayan garın

Eski resimlerin bile renklenirken

Sen hep gri mi kaldın

Ah be Ankara!

Geçtiğimiz her sokağın adı başka

Bilirdik! bilirdik.... Yakışmazdın sen hiçbir aşka

Yasemin Demir yağmurlu şiirler serisi